با یاد دوست

از آنجا که این روزها تب نوستالوژی همه را فرا گرفته، بنده هم به فکر افتادم با این شعر کتاب دبستان شوخی کنم، با اجازه از شاعر محترم مربوطه:

خوشا به حالت ای بچه تهرون

که شاد و خرم هستی تو شمرون

در روستا نیست جز خشکسالی

خوشا به حالت که اهل حالی!

در روستا نیست جز بوی پِشگل

خوشا به حالت ای بچه خوشگل

در روستا نیست شیلا و ژیلا

خوشا به حالت که داری ویلا

در روستا نیست آثاری از نفت

بی اطلاعیم پولش کجا رفت؟

بیکاری اینجا بیداد کرده

شهر شما را آباد کرده

از ما به تولید از تو به اسراف

وضع شما توپ، ما را دهان صاف!

خوشا به حالت یک حرف زور است

این از عدالت خیلی به دور است

ما نان نخوردیم از سفره دین

خیری ندیدیم از آن و از این